De Europese emmer loopt stilaan vol

failieteeuroAuteur: Ferdi De Ville‘Alle menschen’ worden nog meer ‘brüder’ van elkaar, dat was zo’n beetje het idee van de euro. Maar de manier waarop de opeenvolgende crisissen telkens weer worden aangepakt, voedt vooral het wantrouwen tussen de eurolanden, zegt Ferdi De Ville .

De euro. Ooit opgericht met het oog op nog meer welvaart en stabiliteit in Europa, om speculanten het gras voor de voeten te maaien, het aanzien van Europa in de wereld te vergroten en de suprematie van Duitsland in te dijken. En, niet het minst, de volkeren van Europa dichter bij elkaar te brengen. Het is geen wonder dat de euro de voorbije jaren de bron is geweest van leedvermaak bij sceptici.

Door de euro zouden Nederlanders, Fransen, Duitsers, Italianen en tutti quanti eindelijk Europeaan worden. Europa in muntvorm constant in de binnenzak, dichter bij het hart kan haast niet. De euro zou het nog makkelijker maken om te reizen en te consumeren in Europa, en shoppend en city-hoppend zouden de inwoners geleidelijk aan Europa als vaderland beschouwen. Grenzen zouden nog vager worden en in de niet zo verre toekomst zouden we onze eurolotgenoten als onze broeders beschouwen.

Vrij verkeer van clichés

In bepaalde zin heeft de euro(crisis) bevolkingen wel degelijk dichter bij elkaar gebracht. Hoeveel hebben we over andere Europese landen al niet bijgeleerd sinds de crisis? Over het ontzettend hoge aantal honderdplussers en blinden in bepaalde gebieden in Griekenland. Over corruptie in Zuid-Europa. Over Spaanse spooksteden. Over hoe de helft van Italië voor brullende en bronstige ‘clowns’ stemt. Over hoe je in Ierland een buitensporige lening kon krijgen onder de naam van Mickey Mouse, tewerkgesteld in Lalaland. Over hoe Duitsland ons allemaal de vernieling in concurreert met 1-eurojobs en ons dan nog de les komt lezen omdat niet iedereen een positief doelsaldo (lees: een handelsoverschot) heeft.

En nu dus ook over Cyprus. Dat Russen dat land als favoriete bestemming hebben, bijvoorbeeld. Voor hun vakantie, maar ook voor hun zwart geld. Dat je er de voorbije jaren bij de banken wel nog een mooie rente kon krijgen. Maar dat spaarboekjeshouders nu een prijs zullen moeten betalen voor de erbarmelijke staat van hun banken – al valt nog te bezien wie en hoeveel precies.

Klein is fijn(gemalen)

Neen, de euro is voorlopig niet de held in het verhaal dat haar bedenkers voor ogen hadden. Vele Europeanen zijn er alleen maar armer op geworden, en de kleine lidstaten zagen meteen ook een illusie uiteenspatten. Nog een drijfveer voor hen was immers dat de euro hen weer zeggengschap zou geven over de economie. De kleintjes zouden niet langer de speelbal zijn van de financiële markten, de euro zou hen een paraplu bieden, waaronder zij macht herwonnen, met een even grote stem als, bijvoorbeeld, Duitsland. Maar zelden werden kleine landen duidelijker de arm omgewrongen door hun grotere partners dan in de eurocrisis. De Ierse bevolking zit opgezadeld met een staatsschuld waarvoor nog generaties de rug zullen moeten krommen, omdat de grote Europese lidstaten en de instellingen het land dwongen de banken te redden teneinde een financiële instorting van de rest van Europa te vermijden. IJsland, geen lid van de Europese club, had wel de mogelijkheid om zijn banken bankroet te laten gaan en staat er nu beter voor, economisch, politiek en moreel. Griekenland is op papier nog een democratie, waar mensen mogen stemmen zolang ze dat doen op de partijen die aan de kant van Merkel en co. staan. Zo niet laten we hen opnieuw stemmen.

En nu dus Cyprus. Te klein om te kunnen dreigen dat een ineenstorting van zijn banken ook de rest van Europa zou meesleuren, en te diep in de bancaire ellende om niet te gaan bedelen bij Europa en Rusland tegelijkertijd. Verscheurd tussen de eigen bevolking die liefst buiten schot zou blijven, en de Russische klant-koning, die dreigt zijn zwart geld elders te parkeren als hij te zwaar wordt aangepakt.

Op korte termijn zal ook voor dit probleem een oplossing worden gevonden, zonder al te explosieve gevolgen. Een toegeving hier, nog wat extra druk daar, allemaal eenmalig en compleet uitzonderlijk. Maar op langere termijn is de huidige aanpak van de eurocrisis onhoudbaar. Nog geen enkele oplossing is op gejuich onthaald in het ‘geredde’ land, terwijl ook de steun biedende bevolkingen zich bedrogen voelen. Een Europa dat alle steun verliest en het wantrouwen tussen bevolkingen voedt, houdt niet stand.

Ferdi De Ville is Politicoloog in Europese Studies (UGent) en lid van denktank Poliargus.

,

  1. Een reactie plaatsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Stukkie lezen?

Iedere week een nieuw stukkie

Vlaamse Vrienden van Israël

Sins 2009 het enige Vlaamse Zionistische blog op het Internet

Salon van Sisyphus

Just another WordPress.com weblog

fonsvervoort

A topnotch WordPress.com site

Petrossa's Blog

Ruminations from a jaded old guy

Welke toekomst...

...is die er straks nog voor ons?

hyperinflatie

Terugkeer Goudstandaard met D-mark en gulden.

[ MARGINAAL weblog IN DE MARGE ]

Het weblog van margeblogger TheRealShowstopper (TRS)

HERSTEL DE REPUBLIEK

Alle publieke functies verkiesbaar, alle politieke beslissingen via referendum. Uit de EU, uit de NATO en uit het "Koninkrijk".

E.J. Bron

Voor vrijheid van meningsuiting, tegen de islamisering van Europa, tegen de EUSSR, tegen de mainstream, voor het behoud van westerse waarden en tradities en pro-Israël

PLANET EUSSR

Vrijheid is ons grootste goed, stop de sluipende EU dictatuur!

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

%d bloggers op de volgende wijze: