Mercantilisme

MercantilismeAuteur: Ewald Engelen – In Europa is niets wat het lijkt. Stabiliteit is polarisatie. Bezuinigen is lastenverzwaren. Vrede is fascisme. Unie is Duitse dominantie. Democratie is onmondigheid. Vrijheid is dwingelandij. Maar het grootste kauwgomwoord uit de Europese woordenlijst is toch echt ‘groei’. Het begon met de Lissabon Strategie, die van de Europese Unie (ik verzin het niet) ‘de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie van de wereld’ moest maken. Daar prikten de toenmalige zorgen doorheen van een elite die in Davos werd sufgeluld over het Amerikaanse succes van Silicon Valley, durfkapitalisme, de Nasdaq en al die nerdy ICT-bedrijven die gouden bergen beloofden maar nog nooit een zwart cijfer hadden geschreven.

De met veel tamtam gepresenteerde Strategie kon anderhalf jaar na dato – het spatten van de ICT-zeepbel – alweer de prullenbak in. En de bijbehorende streefcijfers – conform het bekende micromanagement van de EU bestaande uit een X-aantal hoger opgeleiden, nieuwe banen, nieuwe ondernemers en patenten per jaar – vormden de korrels waaromheen zich in Brussel al snel grillige bureaucratische oesters plooiden. Burgers werden er geen spat wijzer van.

De opvolger, Europa 2020, is van hetzelfde laken een pak. Op de eigen website gepresenteerd als het Europese antwoord op de Chinese uitdaging, dat de lidstaten moet helpen bij het genereren van ‘high levels of employment, productivity and social cohesion’ (ik zeg niks), bestaat het wederom uit een bont rijtje streefcijfers: 75 procent van de beroepsbevolking aan het werk; drie procent van het bruto binnenlands product naar onderzoek en ontwikkeling; CO2-uitstoot met twintig procent verminderd in vergelijking met 1990; veertig procent van de beroepsbevolking met een hbo- of wo-diploma; twintig miljoen minder armen. En weer is daaromheen een circus opgetuigd van Nationale Actie Plannen, Brusselse overleggen, fraaie overzichtsrapportages, waar beleidsmakers en academici goede bedoelingen en vrome beloftes prevelen. Wat deze twee broekzakken van een gek verenigt, is een beeld van de economie dat zich in zijn meest onverhulde vorm toont in de Structurele Aanpassingsprogramma’s waar de Generaliteitslanden van de EU – Griekenland, Portugal, Ierland – momenteel aan zijn blootgesteld. En die – in afgezwakte vorm weliswaar – door Olli Rehn worden opgelegd aan iedere lidstaat die er niet in slaagt zijn begrotingstekort bijtijds onder de drie procent te krijgen.

Liberaliseren van arbeidsmarkten, afstoten van staatstaken, opengooien van consumptie- en productiemarkten, verhogen van de pensioengerechtigde leeftijd, vermarkten van publieke diensten, verkopen van staatsbedrijven – daar komt het zo’n beetje op neer. De EU is veertig jaar na dato nog altijd bezig zijn eigen thatcheriaanse revolutie te voltooien. Doet er niet toe dat we inmiddels weten dat het nogal wat uitmaakt of staat (goed) of markt (kut) kinderopvang, huisvesting of onderwijs verzorgen. Maakt niet uit dat we onderhand weten dat schaalvergroting zelden efficiënt is en meestal corruptie baart. Doet er niet toe dat we inmiddels – terecht – huiveriger zijn voor marktfalen (banken, bonussen, aandeelhouderswaarde) dan voor staatsfalen. Maakt niet uit dat kiezers onderhand zwaar hun bekomst hebben van een elite die politiek reduceert tot prijskaartjes. Als je naar de cijfertjes kijkt, is het zonneklaar wiens groei de EU behartigt. Niet de uwe. Op Spanjaarden, Grieken, Finnen, Fransen, Oostenrijkers en Duitsers na is ieder huishouden in de eurozone er sinds 2000 in reële termen op achteruit gegaan. Om maar te zwijgen van de abominabele werkloosheids- en groeicijfers van de afgelopen drie jaar. Wat Olli Rehn en de zijnen ‘hervormingen’ noemen, zijn voor burgers ‘verslechteringen’: minder zekerheden, minder rechten, minder garanties, meer zelf-voor-de-kosten-opdraaien, langer werken, minder pensioen, minder loon.

Allemaal ter meerdere eer en glorie van het Europese grootbedrijf, dat zwemt in het kapitaal en tijdens uw crisis goede sier maakt met imposante groeicijfers, stijgende winsten, recordhoge aandelenkoersen. Als je iets dieper krabt, zie je dat al die mooie Europese woorden over groei, innovatie, kenniseconomie en dynamiek alleen bedoeld zijn om het beursgenoteerde bedrijfsleven te paaien.

Politici zijn meestal intellectueel horig aan een aftandse economische theorie, schreef Keynes in 1936. Dat geldt onverkort voor onze eurocraten. Al dertig jaar hangen zij zonder blikken of blozen een primitief mercantilisme aan. Alsof staten net als bedrijven met elkaar concurreren. Alsof een groot overschot op de handelsbalans het ultieme teken van economische gezondheid is. Alsof export de bron van alle waarde is. Alsof alleen in de particuliere sector echt geld wordt verdiend. Alsof zorg en onderwijs parasitaire activiteiten zijn.

Ook in Nederland tieren deze non sequiturs welig. Uw koopkracht wordt nu al dertig jaar geofferd op het altaar van hun exportsucces. Als het aan Europa ligt, blijft dat nog wel even zo.

Bron: De Groene Amsterdammer

, , ,

  1. Een reactie plaatsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Stukkie lezen?

Iedere week een nieuw stukkie

Vlaamse Vrienden van Israël

Sins 2009 het enige Vlaamse Zionistische blog op het Internet

Salon van Sisyphus

Just another WordPress.com weblog

fonsvervoort

A topnotch WordPress.com site

Petrossa's Blog

Ruminations from a jaded old guy

Welke toekomst...

...is die er straks nog voor ons?

hyperinflatie

Terugkeer Goudstandaard met D-mark en gulden.

[ MARGINAAL weblog IN DE MARGE ]

Het weblog van margeblogger TheRealShowstopper (TRS)

HERSTEL DE REPUBLIEK

Alle publieke functies verkiesbaar, alle politieke beslissingen via referendum. Uit de EU, uit de NATO en uit het "Koninkrijk".

E.J. Bron

Voor vrijheid van meningsuiting, tegen de islamisering van Europa, tegen de EUSSR, tegen de mainstream, voor het behoud van westerse waarden en tradities en pro-Israël

PLANET EUSSR

Vrijheid is ons grootste goed, stop de sluipende EU dictatuur!

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

%d bloggers op de volgende wijze: